Deze website houdt statistieken van uw bezoek bij. Wij gebruiken hiervoor Google Analytics, maar zonder persoonlijke gegevens door te geven. Geef hier uw keuze aan:
Toestaan Eén keer toestaan Blokkeren

Blog 9: Ondernemerschap

Maandag 15 april 2019.

In het afgelopen weekend keek ik, tijdens een wandeling op een frisse en zonnige lentedag, terug op de afgelopen drie maanden als ondernemer. De maand januari, waarin ik mijzelf heb voorbereid op het ondernemerschap. De maand februari, waarin ik ‘live’ ging. De maanden maart en april waarin ik ‘proefde’ van het werken als zelfstandig ondernemer.

Conclusie: Het is wennen, het voelt goed en ik zou niet meer anders willen.

Het is wennen

De onzekerheid. De verantwoordelijkheid. De administratie.

Vanzelfsprekend had ik spaargeld. Ik investeerde in mijn bedrijf. Onder andere door een aansprekende huisstijl, een logo en een website. Ik kocht een laptop en richtte een kantoorruimte in. Ik schafte een auto en een telefoon aan. Al snel was het spaargeld op. Dan knaagt de onzekerheid. “Ga ik wel geld verdienen?”. “Kan ik mijn rekeningen betalen?”. Gelukkig heb ik relatief snel een aantal succesvolle bemiddelingen afgerond waardoor de cashflow op gang kwam.

Ik moet ook wennen aan de verantwoordelijkheid. Ik kan niets meer ‘afschuiven’ op anderen. Zelf neem ik alle verantwoordelijkheid. Soms geeft dat stress. Ik probeer mijzelf te dwingen om niet direct te handelen. Structuur en overzicht te creëren. Ik tel regelmatig tot tien (honderd of soms duizend). Beetje bij beetje komt het vertrouwen dat ik de verantwoordelijkheid, om vanuit zelfstandig ondernemerschap te werken, aankan.  

De administratie blijft een valkuil. Simpelweg omdat ik het niet leuk vind. Ik besef mij echter wel dat bij goed ondernemerschap, een correcte en overzichtelijke administratie heel erg belangrijk is. Maar eerlijk is eerlijk. Zodra de financiën het toelaten, huur ik een backoffice medewerker in.

Het voelt goed

De vrijheid. De rust. De ruimte.

Niet hoeven nadenken over het vrij vragen tijdens de schoolvakanties. Zelf besluiten wanneer je welke werkzaamheden uitvoert. Geen collega’s of managers die verwachtingen hebben. Geen druk meer van omzetlijsten, forecast en kpi’s.

De rust van een kantoor voor mijzelf. Waar ik soms vanuit mijn zithoek naar buiten staar en uitkijk over het prachtige oude centrum van Zutphen. Dan kan ik rustig nadenken over mijn doelen, acties en wensen.

De ruimte om andere dingen te doen. Zo start ik vanaf deze week in een parttime corporate recruitment opdracht. Een nieuwe ervaring voor mij. Ik krijg de kans om mee te werken op een corporate recruitment afdeling van een zorgorganisatie. Mijn kennis en ervaringen te delen met hen. Maar ook om te leren van hun interne organisatie processen. Ik heb er heel veel zin in!   

Ik zou niet meer anders willen

De uitdaging. De zelfstandigheid. De vooruitzichten.

De uitdaging om van betekenis te zijn. Afgelopen week was ik op bezoek bij het Ronald McDonald huis in Nijmegen. Mijn voornemen om als kamersponsor een structurele bijdrage te leveren aan dit fantastische goede doel, wordt werkelijkheid. Naast de kamerdeur van de kamer, waar wij als gezin, 6 maanden sliepen, om dichtbij onze zieke dochter te kunnen zijn, staat vanaf volgend jaar mijn bedrijfsnaam. Door mijn jaarlijkse bijdrage kunnen vaders en moeders iedere avond een kus geven aan hun zieke kind in het Radboud UMC.

De zelfstandigheid om naast mijn werkzaamheden vanuit Wallerbosch Recruitment & Advies, ook nevenactiviteiten te kunnen uitvoeren. Afgelopen weekend organiseerden wij vanuit de Ladies Circle een Charity March. Een familiewandeling waarbij we een prachtig bedrag hebben opgehaald voor twee stichtingen. Daarnaast fungeer ik komend jaar als secretaris van het bestuur van onze Circle. Samen met 18 andere dames uit de regio Zutphen willen we meer dan € 20.000 ophalen voor diverse goede doelen.

Tenslotte de vooruitzichten. In het ondernemerschap heb ik ambities. Geen ambitie om een groot recruitment bureau te worden. Ik heb de ambitie om persoonlijk, transparant en betekenisvol te zijn en te blijven. Professionals en organisatie met elkaar te verbinden.

Ik wens jullie een ondernemende en betekenisvolle week toe!

Blog 7: Puur

Dinsdagmiddag, 19 maart.

De inspiratie voor deze blog komt uit een artikel wat ik las in de Stentor, afgelopen zondagochtend. De zondagochtend is mijn favoriete dagdeel van de week.  Mijn man en ik zitten met een kop ouderwetse DE filterkoffie aan de eetkamertafel. Zoonlief beleeft avonturen met zijn Playmobil en onze vrolijke dochter zit zingend aan tafel te kleuren. Rust in huize Pott-Wallerbosch. Ik kan je vertellen, dat komt niet zo vaak voor. Eigenlijk alleen die zondagochtend.

Mooi en puur

Wel nu. Ik las het DS Magazine, de weekend bijlage van de Stentor. Iedere week staat hier een terugkomend item in over inkomsten en uitgaven van stellen of gezinnen. ‘Geld & Geluk’ heet het. De journalist stelt vragen over waar inkomsten vandaan komen en waar het aan uitgegeven wordt. Tussen de regels door lees ik dan hoe de geïnterviewden in het leven staan. Het item wat ik las ging over een meneer en mevrouw op leeftijd. Hij (82 jaar) en zij (77 jaar), gepensioneerd, maar nog steeds actief als vrijwilliger, hebben indruk op me gemaakt. Beide hebben de Tweede Wereldoorlog meegemaakt. Komen uit een gezin met veel kinderen. Zijn opgevoed met relatief weinig bezittingen en geld. Ze hebben de wereld extreem zien veranderen in de laatste decennia. Ik las over hun visie op het leven. Dat je met weinig heel gelukkig kan zijn. Zo gaan ze heel bewust om met energie, eten biologisch en kopen alleen datgene wat ze nodig hebben. Veel van de extra’s die ze ontvangen geven ze weg aan humanitaire projecten in derdewereldlanden. Ik dacht vooral. “Wat zijn deze mensen mooi en puur.” Het echtpaar op de foto, die bij het artikel stond, straalde een soort geluk en rust uit.  Zij geven en handelen niet vanuit een populistisch gedachtegoed. Ze leven gewoon bewust en zijn tevreden, al zolang ze samen zijn. Ik werd heel erg blij van deze mensen. Zomaar. Op zondagochtend.

Streven

Vorige week schreef ik over de hectiek van het leven. Al die ballen die in de lucht moeten blijven. Ik zou wel meer willen lijken op de mevrouw en meneer uit het artikel wat ik las. Zij die puur, eenvoudig, betekenisvol en bewust leven. Maar dat is op dit moment niet de realiteit. Voldoende excuses heb ik hoor… “Ik ben van een andere generatie.” “Ik zit in een andere fase van mijn leven.” “Ik heb twee jonge kinderen.” Bla bla bla.  Ik ben van mening dat ik kan streven naar die puurheid die ik heb gelezen tussen de regels door.

Bijvoorbeeld door een ander te helpen. Aan een ander te denken.

Kleine stapjes

Zo heb ik, na het lezen van dit artikel, besloten dat ik volgende week een dag vrij neem om een vriendin te helpen die extra handjes nodig heeft bij de verbouwing van hun huis. Ik stelde deze week een cv op met een kandidaat die niet zo goed weet hoe zij zichzelf het best kan presenteren in de arbeidsmarkt. Gister maakte ik een offerte met een sterk gereduceerd tarief omdat ik achter het duurzame gedachtegoed van de opdrachtgever sta. Vanochtend stuurde ik een appje om iemand sterkte te wensen. Ik bestelde dit weekend een bloemetje voor mijn schoonvader omdat hij een operatie moest doorstaan. Vanochtend werkte ik een presentatie uit voor de peuterspeelzaalleidster. Allemaal kleine stapjes naar een leven met meer betekenis. Een leven zoals de mensen uit het artikel die mij inspireerden afgelopen weekend.

“Het zijn nog steeds de kleine dingen die het doen.” zong Nielson ooit. Die kleine dingen geven mij een goed gevoel. Ik daag iedereen uit om eens vaker iets voor een ander te doen. Wat meer te zijn zoals de mevrouw en meneer uit het artikel uit DS Magazine.

Over helpen gesproken. Deze week heb ik weer twee kandidaten en opdrachtgevers mogen verbinden met elkaar. Ik ben zo ontzettend blij en dankbaar dat ik de stap naar zelfstandigheid heb genomen! Dat ik vanuit Wallerbosch Recruitment & Advies mensen blij mag maken en mag helpen.

De lente hangt in de lucht! Geniet van de voorjaarsbloemen en het stralende weer van de komende week, lieve lezers!