Deze website houdt statistieken van uw bezoek bij. Wij gebruiken hiervoor Google Analytics, maar zonder persoonlijke gegevens door te geven. Geef hier uw keuze aan:
Toestaan Eén keer toestaan Blokkeren

Blog 15: Stap twee

Nou ja. Stap twee? Veel wordt er niet gestapt komende week…

Het gaat goed

“Uw aangifte omzetbelasting kwartaal drie bedraagt…“. Met een druk op de knop is het bedrag overgemaakt. Op deze momenten kijk ik even terug op het afgelopen kwartaal en vooruit naar de komende periode. Resumerend kan ik stellen dat het uitstekend gaat met mijn onderneming. Het gaat zelfs zo goed dat ik aan het nadenken ben om uit te breiden. Want, heel eerlijk, ik heb op dit moment te weinig capaciteit om alles in goede banen te leiden. De afgelopen drie weken heb ik vrijwel iedere avond, nadat de kinderen op bed lagen, gewerkt. Enerzijds niet helemaal zoals ik het mij vooraf had voorgesteld. Anderzijds is het een enorm compliment dat de kandidaten en klanten mij vertrouwen met hun vraag.

Vermoeidheid

Resultaat van het harde werken van de afgelopen weken? Ik ben gister avond van de trap gevallen. Ik was moe, het was donker, mijn handen vol met kleding…boem! Helaas kwam ik precies op de enkel terecht die ik acht jaar geleden op twee plekken brak. Dikke paniek in de tent gisteravond. Want, wat nu? Zes weken gips? Zes weken Facetimen, Skypen en Whatsapp Video in plaats van live met klant en kandidaat in gesprek? De tranen kwamen. Niet alleen tranen van de pijn en schrik. Maar ook tranen van vermoeidheid…

Nadat ik een uur had gekoeld en paracetamol had genomen werd ik rustiger. Ik ben vroeg naar bed gegaan. Met een kussen onder mijn enkel. De engel die ik mijn echtgenoot mag noemen, heeft de zorg voor onze kinderen op zich genomen. ’s Nachts eruit voor de sondevoeding voor onze dochter en een troostende aai over de bol voor onze zoon nadat hij een droom had gehad. Vanochtend douchen, aankleden, boterhammen smeren, tanden poetsen en naar school. Tien minuten laten weer thuis want de gymspullen waren vergeten.

Signaal

Inmiddels is het half tien in de ochtend. Ik kan mijn enkel bewegen en er een klein beetje op lopen. Het lijkt allemaal mee te vallen. Gelukkig. Maar ik zie de val van de trap als een signaal dat ik op zoek moet gaan naar ondersteuning. Capaciteit. Om verder te groeien met mijn mooie onderneming! Stap twee!

Ik heb inmiddels een functieprofiel opgesteld. Ik ga op zoek naar een allround ondersteuner die, net als ik, snel kan denken en schakelen. Een organisatie talent met financiële expertise. Een kandidaat met interesse in recruitment en arbeidsmarktcommunicatie. Maar bovenal iemand die wil werken voor een betekenisvolle, transparante en persoonlijke organisatie.

Vandaag

Vandaag zou ik op pad gaan naar Utrecht en Nijmegen. Het loopt allemaal net even anders. De afspraken zijn verzet. Ik lig op de bank met mijn laptop. Kop warme thee met een koekje erbij. Gerustgesteld dat ik mijn enkel niet heb gebroken. Ik ga vandaag mijn tanden zetten in twee zoekopdrachten op LinkedIn. Een Account coördinator voor een HR advies bureau in Amsterdam en een Coördinator vrijwilligers bij het Ronald McDonald huis in Nijmegen. Die laatste rol vul ik in op pro deo basis. Het geeft veel energie om iets terug te kunnen doen voor de organisatie die het mogelijk maakte dat wij in 2015 en 2016 zes maanden lang dicht bij onze dochter konden zijn. #keepingfamiliesclose

Heb een goede week lieve lezers!