Deze website houdt statistieken van uw bezoek bij. Wij gebruiken hiervoor Google Analytics, maar zonder persoonlijke gegevens door te geven. Geef hier uw keuze aan:
Toestaan Eén keer toestaan Blokkeren

Blog 30 door Eva: Young Professionals willen het altijd leuk hebben

Eva-YP

Vorige week volgde ik een webinar van Careerwise over hoe je Young Professionals kunt binden en boeien. Careerwise doet al 5 jaar onderzoek naar de werkbehoeften van Young Professionals, met ook dit jaar bijna 2.500 deelnemers tussen de 20 en 30 jaar. Het webinar presenteerde de belangrijkste bevindingen – en die deel ik ook graag met jou, met mijn mening daarover. Benieuwd wat jij vindt!


Bevinding 1: “ Young Professionals willen plezier hebben in hun werk.”

‘Ze willen het altijd maar leuk hebben.’ Hell yeah! Tuurlijk wil ik een leuke baan; ik moet er tenslotte nog héél lang (als het een beetje tegenzit tot mijn 80ste) mijn tijd en energie in steken. Dan moet ik er toch wel blij van worden? Hoe hou ik het anders vol? Ik ben er heilig van overtuigd dat iedereen een baan kan vinden waar hij/zij plezier uit haalt. De kunst is alleen om te vinden wat dat dan is en hoe je in die baan terechtkomt. Dat wij Young Professionals veeleisender zijn in een baan dan onze ouders, komt volgens het onderzoek doordat we opgegroeid zijn in een overvloedige consumptiemaatschappij met uitgebreide keuzemogelijkheden.

Bevinding 2: “Young Professionals willen zich ontwikkelen, ontwikkelen en nog eens ontwikkelen.”

Deze herken ik ook helemaal! Ik wil uitdaging, uit mijn comfort zone worden getrokken, beter worden. Dat laatste is volgens het onderzoek een gevolg van social media, waardoor de wereld een mondiaal dorp is geworden en er op elke virtuele ‘hoek van de straat’ iemand te vinden is die beter is dan jij. Hierdoor leggen wij Young Professionals de lat hoog en willen we continu beter worden. Dit zorgt er ook voor dat het aantal burn-outs onder jongeren nog steeds stijgt. Wow, dit vind ik zorgelijk! Ik moet eerlijk bekennen dat ik mij hier ook schuldig aan maak; ik leg mezelf zoveel druk op dat het eigenlijk nooit goed genoeg is. Wat bij mij helpt is om het hierover te hebben met mijn (senior) collega’s. Vaak realiseer ik me dan pas welke groei ik al heb doorgemaakt.

Bevinding 3: “Young Professionals willen een (maatschappelijke) bijdrage leveren.”

Dit hoor ik zo vaak tijdens mijn intakes met YP’s! Bijna iedereen wil tegenwoordig bij een bedrijf werken dat maatschappelijk bewust is. Zoals je in het vorige blog hebt kunnen lezen, ben ik sinds kort vrijwilliger bij de ‘Alles Oké? Supportlijn’ van de Kindertelefoon, dus ook hierin pas ik perfect in het Young Professional plaatje.

En nu?

Ik herken mezelf in veel bevindingen uit dit onderzoek. En net als veel Young Professionals, struggle ik. Ik woon sinds kort op mezelf, heb een nieuwe baan, ben onzeker over de toekomst en wil heel graag terug naar het pre-corona leven. Mijn situatie is zo veranderd dat ik regelmatig denk ‘zit ik wel op het goede pad?’. Ik wil nog de hele wereld zien en mezelf onderdompelen in die ontdekkingsreis. Maar hoort dat ook niet een beetje bij het Young Professional-zijn?

Als corona me iets heeft geleerd, dan is het wel om van dag tot dag te leven. Hoe de wereld er over zes maanden uit ziet weet toch niemand en reizen zit er voorlopig niet in. Dus probeer ik plezier uit mijn werk te halen, fijne mensen om me heen te verzamelen (wat met het ROMYN dreamteam helemaal is gelukt), mijzelf te ontwikkelen en een (maatschappelijke) bijdrage te leveren. En morgen, dat zie ik dan wel weer!

Wat vind jij?

Blog 4: Ik heb het leukste beroep van de wereld

Maandag 25 februari, half tien.

 

Wie kan dat nu zeggen? “Ik heb het leukste beroep van de wereld.” Hoe langer ik erover nadenk, des te meer het besef. “Ik heb écht t leukste vak op aarde”.

Mensen

Ik mag iedere dag nieuwe mensen leren kennen. Slimme mensen, gevoelige mensen, beschadigde mensen, ambitieuze mensen. Mensen van een andere cultuur. Met andere gebruiken en mensen die andere talen dan de onze spreken. In de gesprekken nemen deze individuen mij mee in hun dromen, hun wensen en ook hun angsten. Soms is het een kort en krachtig gesprek. Soms praten we uren over het leven. Het is geweldig om deze mensen te leren kennen, te voelen wat er leeft en te helpen met hun zoektocht.

Organisaties

Dan mag ik elke week opnieuw binnen kijken bij organisaties. Vaak op directie, RvB of management niveau. Maar ook op de werkvloer. Ik mag een kijkje nemen binnen diverse branches. Zorg, onderwijs, FMCG, het bedrijfsleven, financiële instellingen, productie bedrijven, etc etc. Ik hoor, zie en voel wat er speelt en wat er leeft. Welke strategieën er worden uitgedacht. Hoe deze ten uitvoer worden gebracht. Wat er goed en mis gaat qua communicatie. Ik spreek visionairs met prachtige ideeën. Maar ook medewerkers die gewoon iedere dag naar hun werk gaan om aan het einde van de maand hun hypotheek te kunnen betalen. Ik zie onrust door reorganisaties maar ik zie ook de opluchting als deze weer achter de rug is. Ik bewonder groei, ondernemerschap en ambitie. Elke week weer. Door heel Nederland.

En dan nog de ‘kick’ van de sales! Een doel stellen. Energie erin stoppen. Doorgaan als iets niet lukt. De drempel over gaan. Een relatie opbouwen. Succes vieren en duurzaam samenwerken.

Social media

Social Media is een belangrijk onderdeel van mijn baan als recruiter. Ik geloof erin dat je oprechte interesse moet hebben in de mensen om je heen, als je up to date wil blijven in social media land. Eerlijk is eerlijk. Het kost veel tijd om op de hoogte te blijven van je netwerk. Zo vind ik het heerlijk om ’s avonds, als de kids op bed liggen, vanuit de luie stoel door Linked In, Facebook, Twitter en Instagram te scrollen. Wat heeft iemand gestudeerd? Welk carrière pad heeft hij/zij doorlopen om te komen waar ze nu zijn? Welk gezicht hoort er bij een titel?  Wat zeggen anderen over hem of haar? Ik ben nieuwsgierig, geïnteresseerd. Het is een hobby!

Ook nog de vrijheid. Geen dag is hetzelfde. Diversiteit alom. Ik zit niet de hele dag achter mijn pc. Maar hoef ook niet stad en land af en uren in de file te staan. Ik heb dé baan om werk en privé te combineren.

Ik heb een grote verantwoordelijkheid. Ik help kandidaten aan een nieuwe uitdaging en ik faciliteer organisaties rondom hun personeelsvraagstukken. Maar ik draag niet de dusdanige verantwoordelijk voor leven of dood. Zoals een arts, politicus of brandweerman. Ik hoef bijna nooit beslissingen te nemen die onoplosbare problemen geven. Dat geeft rust.

Geld

Tenslotte mag ik er geld mee verdienen. Geen onaardig bedrag zelfs. Eerlijk? In de recruitmentbranche wordt veel geld verdiend. Dat betekent dat ik, hopelijk, volgend jaar ook kan gaan skiën met mijn gezin? Haha. Ik geef een deel van mijn opbrengst weg. Martin Luther King inspireerde mij en schreef: “Het is altijd het juiste moment om iets goeds te doen”.  Ik doe iets goeds door 5 % van mijn netto resultaat te doneren. Daarnaast werf ik pro deo voor goede doelen. Ik ben geen filantroop. Maar met dit kleine gebaar wil ik het verschil maken.  

Dat brengt me tot de volgende vraag. Snap je nu waarom ik het leukste beroep van de wereld heb?

Ik geloof dat wanneer je energie en plezier uitstraalt, je anderen raakt. Ik geef mijn enthousiasme graag door. Bel of mail me gerust voor een oriënterend gesprek.  

Dit was blog 4! Time flies!

Fijne week gewenst!