Deze website houdt statistieken van uw bezoek bij. Wij gebruiken hiervoor Google Analytics, maar zonder persoonlijke gegevens door te geven. Geef hier uw keuze aan:
Toestaan Eén keer toestaan Blokkeren

Blog 25: 2020

December 2020

 

Wát een jaar!

Zojuist bracht ik mijn kinderen naar bed. We praatten nog wat de dag door. Beide vertelden over de fijne middag die ze hebben gehad. Dat we vandaag EINDELIJK de kerstboom gingen optuigen! Dat de lampjes van de boom er zo gezellig uit zien. Of de poezen dit jaar de boom met rust zullen laten. Hoeveel nachtjes het nog slapen is tot het pakjes avond is én of ze zaterdag bij papa hun schoen ook mogen zetten. Ik geniet iedere avond van dit moment. Ik besef dat het niet vanzelfsprekend is dat je je kinderen naar bed kunt brengen en met hen de dag kan doornemen. Zojuist las ik op Linked-In een artikel over een nieuwe stichting. Stichting Komma. Opgericht door de broers Brian en Michel de Hond. Beide broers van Marc de Hond, die afgelopen jaar overleed aan de gevolgen van kanker. De stichting helpt terminale patiënten met jonge kinderen hun levensverhaal achter te laten. Zodat de kinderen die achter blijven de kans krijgen hun papa of mama te leren kennen. Het verhaal raakte me. Bracht me op een idee.

Doneren

Door Covid is het ingewikkeld om klanten en kandidaten te bezoeken deze december maand. Normaliter vind ik het heerlijk om rondom de feestdagen langs te gaan bij mijn relaties. Gezellige gesprekken en evaluaties. Langs gaan met een kist goede Hemstea wijn. Of hen uit te nodigen voor een lekkere lunch. Maar alles is anders dit jaar… Ik bedacht een alternatief. Ik besloot zojuist, na het lezen over Stichting Komma, een bedrag van € 500,- te doneren aan dit nieuwe initiatief. In plaats van alle bezoeken, lunches en kisten wijn. Die komen in 2021 wel weer. Want heel eerlijk…ik hou natuurlijk te veel van lekker eten! Die diners en lunches met mijn relaties zijn me veel te dierbaar. Zodra het RIVM het toelaat, sta ik weer vooraan in de rij om live in gesprek te gaan met de kandidaten en klanten uit mijn netwerk.

Een terugblik op 2020

Het was me het jaartje wel! Met een zeer zware en intensieve start, getekend door ziekte, onmacht, verdriet en boosheid. Covid (ik kan het woord ‘Corona’ niet meer horen) deed haar intrede en het werd er allemaal niet rooskleuriger op. Maar niet voor niets is mijn motto: “het gaat er niet om wat je meemaakt, maar hoe je ermee omgaat.”. Dus ik herpakte me. Zette mijn schouders eronder. Kijk nu eens! De rust is terug. De zaken lopen goed. We zijn gezond. Maar nog mooier. Ik heb plannen gemaakt voor 2021! Niet zomaar plannen. Big things are going to happen! ‘Stay tuned’ voor een nieuw jaar vol met ambitie, samenwerking, doelstellingen en ondernemerschap!

Ik wens jullie allemaal een liefdevolle Kerst. Dat 2021 een jaar mag worden in goede gezondheid. Dat ambities worden verwezenlijkt en dat we kunnen stilstaan bij de kleine mooie dingen van het leven!

Lieve groet,

Marleen

 

Blog 12: Arbeidsongeschikt. En dan?

De lusten en de lasten

Mijn startersregeling loopt ten einde deze maand. Ik ben ontzettend blij met mijn stap naar ondernemerschap. Dat betekent dat ik voor de volle 100% door ga met ondernemen en niet (lees: nooit!) meer terug wil in loondienst. De consequentie is dat ik vanaf 1 augustus niet meer ben verzekerd in geval van ziekte en arbeidsongeschiktheid. Ik moet gaan nadenken over scenario’s waarbij ik niet meer in staat ben om te werken en inkomsten te genereren. Ai. Wat een rotgedachte. Begint nu het ondernemen dan echt? Niet alleen de lusten maar ook de lasten?

Verzekeringen

Begin dit jaar had ik al nagedacht over een beroeps- en bedrijfsaansprakelijkheid verzekering. Deze heb ik toen ook afgesloten. Check. Een rechtsbijstand- en auto verzekering waren ook al geregeld. Check. Stiekem had ik ook al nagedacht over een pensioen voorziening. Hierop concreet nog geen actie ondernomen beken ik eerlijk. Die staat op de to-do lijst voor het komend jaar.

Stel ik word arbeidsongeschikt. En dan? Om eerlijk te zijn, vind ik het niet zo’n leuk onderwerp om over na te denken. Ik ben gezond, werk hard, ik sport en probeer bewust te eten. Maar dat is geen garantie dat ik niet ziek word. Of erger nog. Arbeidsongeschikt! En wat betekent het eigenlijk, ‘arbeidsongeschikt’? Als ik mijn benen verlies, kan ik waarschijnlijk mijn huidige beroep nog wel uit blijven oefenen. Maar stel dat ik een ernstige psychische aandoening krijg. Dan wordt het wel een stuk gecompliceerder om te blijven werken op mijn huidige niveau.

Gezondheid is niet vanzelfsprekend

In mijn huidige parttime interim corporate recruitment opdracht bij Siza, die ik naast mijn bureau recruitment activiteiten uitvoer, zie ik dagelijks dat gezond zijn niet vanzelfsprekend is. Bij Siza heeft een deel van de cliënten niet-aangeboren hersenletsel. Een enorm ingrijpende gebeurtenis voor de persoon die het meemaakt, maar ook voor hun naasten. Juist mijn naasten wil ik zo min mogelijk belasten mocht ik ziek of arbeidsongeschikt worden. Liever denk ik er niet over na. Maar een realist doet dit wel. Ik ben duidelijk een realist.

Dan een volgende vraag. Wanneer word je eigenlijk arbeidsongeschikt verklaard? Wie bepaalt dat? Welke maatstaven worden er gehanteerd? Kan ik terecht bij een reguliere verzekeraar of moet ik mij via het UWV laten verzekeren? Vragen, vragen en nog meer vragen.

Verzekering

In de afgelopen weken heb ik alle opties op een rij gezet. Voors en tegens afwegend, heb ik een beslissing gemaakt. Ik ben verzekerd voor ziekte en arbeidsongeschiktheid. Check check, dubbelcheck. Nu maar hopen dat de verzekeringsinstantie nooit hoeft uit te keren!

Volgens mij kan ik nu écht gaan ondernemen!

Blog 9: Ondernemerschap

Maandag 15 april 2019.

In het afgelopen weekend keek ik, tijdens een wandeling op een frisse en zonnige lentedag, terug op de afgelopen drie maanden als ondernemer. De maand januari, waarin ik mijzelf heb voorbereid op het ondernemerschap. De maand februari, waarin ik ‘live’ ging. De maanden maart en april waarin ik ‘proefde’ van het werken als zelfstandig ondernemer.

Conclusie: Het is wennen, het voelt goed en ik zou niet meer anders willen.

Het is wennen

De onzekerheid. De verantwoordelijkheid. De administratie.

Vanzelfsprekend had ik spaargeld. Ik investeerde in mijn bedrijf. Onder andere door een aansprekende huisstijl, een logo en een website. Ik kocht een laptop en richtte een kantoorruimte in. Ik schafte een auto en een telefoon aan. Al snel was het spaargeld op. Dan knaagt de onzekerheid. “Ga ik wel geld verdienen?”. “Kan ik mijn rekeningen betalen?”. Gelukkig heb ik relatief snel een aantal succesvolle bemiddelingen afgerond waardoor de cashflow op gang kwam.

Ik moet ook wennen aan de verantwoordelijkheid. Ik kan niets meer ‘afschuiven’ op anderen. Zelf neem ik alle verantwoordelijkheid. Soms geeft dat stress. Ik probeer mijzelf te dwingen om niet direct te handelen. Structuur en overzicht te creëren. Ik tel regelmatig tot tien (honderd of soms duizend). Beetje bij beetje komt het vertrouwen dat ik de verantwoordelijkheid, om vanuit zelfstandig ondernemerschap te werken, aankan.  

De administratie blijft een valkuil. Simpelweg omdat ik het niet leuk vind. Ik besef mij echter wel dat bij goed ondernemerschap, een correcte en overzichtelijke administratie heel erg belangrijk is. Maar eerlijk is eerlijk. Zodra de financiën het toelaten, huur ik een backoffice medewerker in.

Het voelt goed

De vrijheid. De rust. De ruimte.

Niet hoeven nadenken over het vrij vragen tijdens de schoolvakanties. Zelf besluiten wanneer je welke werkzaamheden uitvoert. Geen collega’s of managers die verwachtingen hebben. Geen druk meer van omzetlijsten, forecast en kpi’s.

De rust van een kantoor voor mijzelf. Waar ik soms vanuit mijn zithoek naar buiten staar en uitkijk over het prachtige oude centrum van Zutphen. Dan kan ik rustig nadenken over mijn doelen, acties en wensen.

De ruimte om andere dingen te doen. Zo start ik vanaf deze week in een parttime corporate recruitment opdracht. Een nieuwe ervaring voor mij. Ik krijg de kans om mee te werken op een corporate recruitment afdeling van een zorgorganisatie. Mijn kennis en ervaringen te delen met hen. Maar ook om te leren van hun interne organisatie processen. Ik heb er heel veel zin in!   

Ik zou niet meer anders willen

De uitdaging. De zelfstandigheid. De vooruitzichten.

De uitdaging om van betekenis te zijn. Afgelopen week was ik op bezoek bij het Ronald McDonald huis in Nijmegen. Mijn voornemen om als kamersponsor een structurele bijdrage te leveren aan dit fantastische goede doel, wordt werkelijkheid. Naast de kamerdeur van de kamer, waar wij als gezin, 6 maanden sliepen, om dichtbij onze zieke dochter te kunnen zijn, staat vanaf volgend jaar mijn bedrijfsnaam. Door mijn jaarlijkse bijdrage kunnen vaders en moeders iedere avond een kus geven aan hun zieke kind in het Radboud UMC.

De zelfstandigheid om naast mijn werkzaamheden vanuit Wallerbosch Recruitment & Advies, ook nevenactiviteiten te kunnen uitvoeren. Afgelopen weekend organiseerden wij vanuit de Ladies Circle een Charity March. Een familiewandeling waarbij we een prachtig bedrag hebben opgehaald voor twee stichtingen. Daarnaast fungeer ik komend jaar als secretaris van het bestuur van onze Circle. Samen met 18 andere dames uit de regio Zutphen willen we meer dan € 20.000 ophalen voor diverse goede doelen.

Tenslotte de vooruitzichten. In het ondernemerschap heb ik ambities. Geen ambitie om een groot recruitment bureau te worden. Ik heb de ambitie om persoonlijk, transparant en betekenisvol te zijn en te blijven. Professionals en organisatie met elkaar te verbinden.

Ik wens jullie een ondernemende en betekenisvolle week toe!

Blog 3: Het taboe rondom acquisitie

Maandag 18 februari, 9 uur in de ochtend.

Het taboe rondom acquisitie

Wat een heerlijkheid! ’s Ochtends vroeg, nadat ik onze zoon naar school heb gebracht, fiets ik vanuit de oude kern van Warnsveld door de prachtige Hanzestad Zutphen, naar de IJsselkade. Frisse wind, zon op mijn gezicht. Mijn werkweek is goed gestart.

Ondernemerschap binnen de recruitmentbranche bestaat uit vele facetten: werving, relatiebeheer, communicatie, psychologie, leidinggeven, begeleiding, et cetera. Maar ook acquisitie. Alleen het woord al doet veel mensen gruwelen. In mijn 14 jaar in loondienst heb ik diverse collega’s zien ‘sneuvelen’. Voornamelijk doordat de drempel om de telefoon te pakken te groot was. Maar linksom of rechtsom, acquisitie hoort bij het vak ‘bureau recruiter’.

Koude acquisitie, ook wel het ‘out of the blue’ bellen van potentiële opdrachtgevers, is niet mijn manier. Daar zit, als je het mij vraagt, niemand op te wachten. Maar wat dan wel? In de afgelopen 14 jaar ben ik altijd zeer succesvol geweest in het binnenhalen van nieuwe opdrachtgevers en het uitbouwen van de business bij bestaande klanten. Hoe? Ik heb er zelf ook wel eens over nagedacht. Ik probeer jullie mee te nemen in hoe ik mijn acquisitie doe.

Netwerk

Netwerk. Dat is het ‘key word’ als je het mij vraagt. Door het continue uitbreiden van je bestaande netwerk, ben je zichtbaar. Die zichtbaarheid is essentieel. Jouw netwerk belt je namelijk alleen als er een concreet probleem is. Er is bijvoorbeeld iemand ziek, gaat met verlof of er loopt een project waarvoor resources nodig zijn. Als dat probleem ontstaat, is het zaak dat je ‘top of mind’ bent. Daarom post ik regelmatig artikelen. Deel ik vacatures en updates van mensen uit mijn netwerk en ‘like’ ik erop los.

De sociale media zijn een uitkomst als je het mij vraagt. Laagdrempelig kun je jouw netwerk uitbreiden. Ik nodig bijvoorbeeld alleen mensen uit op Linked In als ik denk dat ze relevant zijn voor mijn netwerk. Dat doe ik ook wel eens als ik iemand niet persoonlijk ken, maar dan schrijf ik wel een bericht waarbij ik toelichting geef op mijn uitnodiging.

Via via

Recommandatie is ook van groot belang. Het ‘via via’ aanbevolen worden door je bestaande netwerk. In mijn vak is dit, als je het mij vraagt, de belangrijkste manier van het uitbreiden van het klanten- en kandidaten netwerk.

Relatiebeheer

Naast acquisitie is relatiebeheer belangrijk. Ik probeer continue aandacht te geven aan mijn bestaande netwerk. Klant en kandidaat. Ik toon interesse. Ook als er een periode geen vacatures worden uitgezet. Bouwen vanuit een bestaand netwerk is een prettige manier van acquisitie. Het hebben van de gunfactor is daarbij essentieel. Ik doe enorm mijn best om deze gunfactor te genereren. Door, vooral, oprecht te zijn. Daarmee kom ik weer terug bij mijn kernwaarden: persoonlijk, transparant en betekenisvol.

Focus

Tenslotte geloof ik in focus. Door het aanbrengen van focus in je werk, word je gevonden door jouw netwerk. De focus moet parallel lopen met jouw bestaande netwerk. Daarmee kun je snel schakelen en kwaliteit leveren als de vraag vanuit een opdrachtgever komt. Ik kies vanuit Wallerbosch Recruitment & Advies bewust voor het bemiddelen van professionals actief in operationele functies binnen stafafdelingen. Interim en vast. De ‘mensenmensen’. De kandidaten die regelen, organiseren, coördineren, ondersteunen, administreren, faciliteren en ontzorgen. Met deze doelgroep heb ik het meest affiniteit. Maar bovenal, deze kandidaten bevinden zich in mijn warme netwerk. Waardoor ik, bij een aanvraag vanuit een opdrachtgever, snel kan schakelen én kwaliteit kan leveren.

Ik ga mijn werkweek beginnen. Met, inderdaad, het benaderen van mijn bestaande netwerk. Voor mij gaat het taboe rondom acquisitie niet op.

Daarbij heb ik het volste vertrouwen dat ik het komende jaar leuke opdrachten mag gaan uitvoeren bij mijn opdrachtgevers. Interessante posities vacant ga hebben voor de vele kandidaten in mijn warme netwerk.

Ik wens jullie een zonnige, succesvolle en fijne werkweek toe!

PS: mijn eerste bemiddeling vanuit Wallerbosch Recruitment & Advies is een feit!