Deze website houdt statistieken van uw bezoek bij. Wij gebruiken hiervoor Google Analytics, maar zonder persoonlijke gegevens door te geven. Geef hier uw keuze aan:
Toestaan Eén keer toestaan Blokkeren

Blog 14: En dan voelt alles anders…

“Ik werk vijf dagen.” Wat voelt het als lang geleden dat ik dit tegen iemand vertelde! Voor 2013 werkte ik altijd fulltime. Vijf volle dagen. Soms zelfs een zesde of zevende dag. Want als die ene aanvraag op vrijdagmiddag werd uitgezet door de opdrachtgever, dan kwam het regelmatig voor dat ik op zaterdag of zondag nog even door werkte. Maar altijd met passie en plezier. Niet omdat het moest.

Tropenjaren

Sinds de komst van onze zoon werk ik parttime. Vier keer negen uur. Met de geboorte van Aaron in 2013 startte er een nieuw tijdperk. Er brak een tijd aan van plannen, organiseren en oppas regelen. Het was de start van het continue zoeken naar balans tussen werk en privé. Haasten om tijdig bij de opvang te zijn. In de weekenden werd er niet meer gewerkt maar stond ik geduldig een schaapje te aaien bij de kinderboerderij of in de rij voor de draaimolen van de Julianatoren.

Toen onze dochter Serah in 2015 werd geboren deden we er een schepje boven op. Naast de organisatie rondom crèche, peuterspeelzaal en oppas, moesten we ook een planning maken voor o.a. de Kinderthuiszorg, artsenbezoeken en de levering van medicijnen en sondevoeding. En daarbij opgeteld werden de nachten er niet veel beter op. Werken zette ik even on hold. Na negen maanden zorgen ging ik weer aan de slag. In eerste instantie drie dagen. Gelukkig kon ik in de zomer van 2016 weer terug naar mijn vierdaagse werkweek. Samenvattend. De afgelopen zes jaar werden gekenmerkt door slapeloze nachten, zorgen, moederen, plannen en de zoektocht naar balans. Ze noemen de eerste jaren als ouder wel eens ‘tropenjaren’. Nou…dat hebben we geweten!

Inmiddels is het september 2019. De zomervakantie is voorbij. Aaron en Serah zitten op de basisschool! En dan voelt alles anders…

Zelfstandig ondernemer

Alles is anders omdat ik nu zelfstandig ondernemer ben. Ik kan zelf mijn tijd inplannen en mijn prioriteiten stellen. De organisatie rondom de kinderen wordt makkelijker met de dag. Geen Kinderthuiszorg meer. Geen medicijnen meer. Nog maar twee tot drie per jaar naar een medisch specialist met onze dochter. Ook hebben we, net als ‘gewone ouders’, een appgroepje met een aantal oppasmeisjes. Nog belangrijker. We slapen weer! We kunnen weer adem halen. Begrijp me niet verkeerd hoor. Ik ben dol op mijn kinderen! Ze zijn het beste wat mij ooit is overkomen. Ik ben ongelooflijk trots en dankbaar dat ze er zijn. Maar ik ben heel erg blij dat de tropenjaren voorbij zijn.

Balans

Sinds vorige week werk ik weer vijf dagen. Als zelfstandig ondernemer ben ik in de luxe positie om drie dagen onder schooltijd te werken. In de twee volle dagen die ik werk, plan ik mijn afspraken met klanten in het land. Ik krijg steeds meer het gevoel van een goede balans. Balans om ondernemer, moeder, vrouw, dochter en vriendin te zijn. Dat voelt goed!  

Tenslotte nog iets heel anders. Sinds februari heb ik twintig mensen blij gemaakt met een nieuwe baan of opdracht! Vanuit Wallerbosch Recruitment en als Interim Recruiter bij Siza/Academy het Dorp. Ik ben ontzettend trots op dit resultaat. Met de energie die dit resultaat geeft, ben ik nieuwe plannen aan het maken voor 2020. Stay tuned!

Blog 2: Mijn ontgroening als ondernemer

Maandag 11 februari, 8 uur in de ochtend

Mijn ontgroening als ondernemer

Ik vermoed dat het universum een ‘ontgroeningsweek’ heeft bedacht in mijn eerste week als ondernemer…

Alles stond klaar afgelopen week. De livegang van de website verliep soepel. De reacties op social media waren overweldigend. Ik werd volop gebeld, gemaild en geappt met positieve berichten. Mijn weekend kon niet stuk. Ik had ontzettend zin om maandag vol energie te starten vanuit de IJsselkade.

Hoe zag de week eruit denk je?

Paracetamol (in alle vormen en hoeveelheden), neusspray, Trachitol, zakdoekjes, thee, nog meer paracetamol en uiteindelijk zelfs ORS voor onze dochter en antibiotica voor onze zoon. Daar waar ik de afgelopen 10 jaar geen griep heb gehad, was ik deze week ziek! Niet alleen ik. Ook mijn kinderen waren flink ziek. De hele familie had griep. Voor onze dochter, met Short Bowel Syndrome, is griep hebben net even wat heftiger dan gezonde kinderen. Daarnaast het besef dat je geen vangnet meer hebt in de vorm van een werkgever. Er MOET brood op de plank…Heel eerlijk, dan valt het ondernemerschap in de eerste week toch even tegen.

Tot zover de kommer en kwel. Met veel steun en liefde van mijn man, moeder, de oppas, de huisarts en vriendinnen, zijn we er bovenop gekomen…de ‘ontgroening’ heb ik doorstaan!

Positiviteit

Gelukkig waren er ook goede momenten in de afgelopen week! Ik noemde al, de positieve reacties van iedereen in mijn netwerk. Maar ook opdrachtgevers en kandidaten die graag om tafel willen, concreet opdrachten hebben uitgezet, afspraken wilden inplannen en benieuwd zijn naar mijn plannen. Dat werkt, in mijn geval, nog beter dan alle paracetamol en andere geneesmiddelen bij elkaar.

Ik heb heel veel zin om deze week, opnieuw, te starten met mijn onderneming! De agenda staat redelijk vol. Het structureren en organiseren van mijn back office kan beginnen. Ik start zo met een koffie afspraak met twee dames uit mijn Lady’s Circle club. We organiseren met onze Circle een wandeling op 14 april. De opbrengst komt ten goede aan de Stichting Bo Minnee en de Stichting Neurofibromatose.

Dat zijn dan weer de voordelen van ondernemerschap: mijn tijd zelf indelen en energie stoppen in de dingen waar ik energie voor terug krijgt.

Mijn ontgroening als ondernemer is achter de rug. Fijne week allemaal!