Deze website houdt statistieken van uw bezoek bij. Wij gebruiken hiervoor Google Analytics, maar zonder persoonlijke gegevens door te geven. Geef hier uw keuze aan:
Toestaan Eén keer toestaan Blokkeren

Blog 21: New beginnings; een persoonlijke blog

Juni 2020

“Het gaat er niet om wat je mee maakt. Maar hoe je ermee omgaat.” Deze levensles heb je eerder gelezen in mijn blogs. De les die elke dag opnieuw van toepassing is op mijn leven. Juist nu!

Life events

Iedereen maakt dingen mee. Sommige dingen maken meer impact dan andere. De een krijgt het ‘net wat meer voor de kiezen’, dan de ander. Liefde, geluk, trouwen, scheiden, overlijden, ziekte, verdriet, ruzie, hereniging, vriendschap, tegenslag, ontslag, promotie…en zo kan ik er nog veel meer opnoemen. In deze heftige Corona tijd komen veel van deze ‘life events’ bij elkaar. Ik zie mensen worstelen. Ik zie schaamte, boosheid en verdriet. Maar ik zie ook positieve dingen: ondernemerschap, nieuwe initiatieven. Mensen die durven pionieren. Van de nood een deugd maken. Geïnspireerde mensen. Bevlogen mensen. Daar geniet ik van!

De afgelopen maanden waren privé voor mij een rollercoaster. Mijn stabiele basis viel weg. Ik heb in korte tijd moeten knokken voor een nieuwe stabiele basis. Een aangepaste toekomst. Dat lukt elke dag een beetje beter. Met ups en downs. Door de Corona crisis was het rustiger in mijn zakelijke agenda. Dat gaf veel lucht en ruimte om te kunnen focussen op mijn kostbaarste bezit: mijn fantastisch krachtige, lieve, kwetsbare, gezellige en stralende kinderen.

Het beste ervan maken

Ook na deze tegenslag ben ik opgestaan. Ik heb mijzelf opnieuw gevonden in de afgelopen maanden. Ik ben beter voor mijzelf gaan zorgen. De levensles “het gaat er niet om wat je meemaakt, maar hoe je ermee omgaat”, heb ik opnieuw aangegrepen. Mijn advies aan anderen heb ik geprobeerd wederom zelf te realiseren: wat je ook meemaakt, durf je kwetsbaar op te stellen, hulp te vragen en bovendien, je schouders eronder te zetten en er het beste van de maken. Dat lukt me aardig ;-).  Ik gun jou als lezer van deze blog ook de kracht om deze levensles waar te maken.

Voldoende geschreven over mij persoonlijk.

Vrijheid

Inmiddels lijkt Nederland weer klaar te zijn voor meer vrijheid. De maatregelen van het RIVM zijn versoepeld en het ‘gewone’ leven komt langzaamaan weer op gang. Ik pak deze versoepeling van de maatregelen met beide handen aan! Eindelijk weer ‘de hort op’. Klanten en kandidaten bezoeken. De auto in en onderweg naar inspirerende face-to-face gesprekken. Mijn, met zorg uitgezochte relatiegeschenken, van Hemstea wijninkoperij persoonlijk kunnen overhandigen.

En ondanks dat de interim markt nog op zijn gat ligt en ik pas verbetering verwacht na de zomer, ben ik dankbaar dat mijn agenda gevuld blijft met ontzettend uitdagende werving & selectie opdrachten. Die ik met veel plezier en passie succesvol vervul.

Ik gun iedereen, wat je ook meemaakt in deze heftige tijd, ‘new beginnings’ net als ik. Een frisse start: transparant, persoonlijk en betekenisvol.

Blog 15: Stap twee

Nou ja. Stap twee? Veel wordt er niet gestapt komende week…

Het gaat goed

“Uw aangifte omzetbelasting kwartaal drie bedraagt…“. Met een druk op de knop is het bedrag overgemaakt. Op deze momenten kijk ik even terug op het afgelopen kwartaal en vooruit naar de komende periode. Resumerend kan ik stellen dat het uitstekend gaat met mijn onderneming. Het gaat zelfs zo goed dat ik aan het nadenken ben om uit te breiden. Want, heel eerlijk, ik heb op dit moment te weinig capaciteit om alles in goede banen te leiden. De afgelopen drie weken heb ik vrijwel iedere avond, nadat de kinderen op bed lagen, gewerkt. Enerzijds niet helemaal zoals ik het mij vooraf had voorgesteld. Anderzijds is het een enorm compliment dat de kandidaten en klanten mij vertrouwen met hun vraag.

Vermoeidheid

Resultaat van het harde werken van de afgelopen weken? Ik ben gister avond van de trap gevallen. Ik was moe, het was donker, mijn handen vol met kleding…boem! Helaas kwam ik precies op de enkel terecht die ik acht jaar geleden op twee plekken brak. Dikke paniek in de tent gisteravond. Want, wat nu? Zes weken gips? Zes weken Facetimen, Skypen en Whatsapp Video in plaats van live met klant en kandidaat in gesprek? De tranen kwamen. Niet alleen tranen van de pijn en schrik. Maar ook tranen van vermoeidheid…

Nadat ik een uur had gekoeld en paracetamol had genomen werd ik rustiger. Ik ben vroeg naar bed gegaan. Met een kussen onder mijn enkel. De engel die ik mijn echtgenoot mag noemen, heeft de zorg voor onze kinderen op zich genomen. ’s Nachts eruit voor de sondevoeding voor onze dochter en een troostende aai over de bol voor onze zoon nadat hij een droom had gehad. Vanochtend douchen, aankleden, boterhammen smeren, tanden poetsen en naar school. Tien minuten laten weer thuis want de gymspullen waren vergeten.

Signaal

Inmiddels is het half tien in de ochtend. Ik kan mijn enkel bewegen en er een klein beetje op lopen. Het lijkt allemaal mee te vallen. Gelukkig. Maar ik zie de val van de trap als een signaal dat ik op zoek moet gaan naar ondersteuning. Capaciteit. Om verder te groeien met mijn mooie onderneming! Stap twee!

Ik heb inmiddels een functieprofiel opgesteld. Ik ga op zoek naar een allround ondersteuner die, net als ik, snel kan denken en schakelen. Een organisatie talent met financiële expertise. Een kandidaat met interesse in recruitment en arbeidsmarktcommunicatie. Maar bovenal iemand die wil werken voor een betekenisvolle, transparante en persoonlijke organisatie.

Vandaag

Vandaag zou ik op pad gaan naar Utrecht en Nijmegen. Het loopt allemaal net even anders. De afspraken zijn verzet. Ik lig op de bank met mijn laptop. Kop warme thee met een koekje erbij. Gerustgesteld dat ik mijn enkel niet heb gebroken. Ik ga vandaag mijn tanden zetten in twee zoekopdrachten op LinkedIn. Een Account coördinator voor een HR advies bureau in Amsterdam en een Coördinator vrijwilligers bij het Ronald McDonald huis in Nijmegen. Die laatste rol vul ik in op pro deo basis. Het geeft veel energie om iets terug te kunnen doen voor de organisatie die het mogelijk maakte dat wij in 2015 en 2016 zes maanden lang dicht bij onze dochter konden zijn. #keepingfamiliesclose

Heb een goede week lieve lezers!

Blog 11: Kampioenen!

Winnen! Dat is wat ik wil. Een drive die in mijn DNA zit.

Afgelopen weekend verbleef ik met ons gezin op een camping in de Achterhoek. Terwijl de kinderen in het zwembad lagen hebben Robbin en ik, onder het genot van een glas Sauvignon Blanc en een biertje, onze karakters geanalyseerd. Dit soort gesprekken zijn voor mij altijd weer verhelderend. Door elkaar kritisch te analyseren blijf je leren van elkaar. Na wat wijntjes en biertjes, veel lol en geouwehoer, werd duidelijk dat we beide een belangrijke overeenkomst hebben. We houden van winnen!

Hollen of stilstaan

Inmiddels is het mij duidelijk dat het vak wat ik uitoefen, mij heel goed past. Het is hollen of stilstaan. Dit karakteriseert mij enorm. Ik hol of sta stil. Meestal hol ik… Zo kennen mensen mij. Energiek, druk en soms een beetje hyper. Maar ook gedreven, daadkrachtig en snel denkend. Veel mensen weten niet dat ik ook een ‘stil staan’ kant heb. Zo kan ik slapen als een os (helaas de laatste jaren wat minder i.v.m. onze lieve vleermuisjes Aaron en Serah). Maar bovenal kan ik ontzettend lui zijn. Op momenten dat ik mijn rust heb gevonden, ben ik niet vooruit te branden. Dat is best vervelend voor mijn wederhelft. Heel goed om af en toe een spiegel voorgezet te krijgen. Doseren is het toverwoord. In mijn privé leven zou ik soms wat minder moeten hollen en wat vaker moeten stilstaan en doseren. Door bijvoorbeeld iedere dag wat op te ruimen en niet een week wachten om vervolgens het hele huis als een bezetene spic en span te krijgen.

Knallen

Maar de valkuil die ik hier boven noem is ook mijn kracht. Ik ben in staat om in mijn werk te ‘knallen’ als het nodig is. Komt die aanvraag op vrijdagmiddag, terwijl de kinderen al thuis zijn of we inmiddels op de camping zitten, dan schakel ik in het weekend op. Als de kinderen slapen kruip ik achter mijn computer en search ik in mijn netwerk en door de social media. Ik zorg dat ervoor maandagochtend een aantal passende kandidaten in de mailbox van mijn klant zitten. Dat resultaat geeft mij energie.

Kampioenen

Maar waarom de titel van deze blog? Afgelopen week werden we kampioen met ons tennisteam. Ik won al wel eens een toernooi, maar in de competitie kampioen worden, gebeurde niet eerder. Het mooie is dat we wonnen met ons team. Ik vind het bijzonder leuk om te zien dat je als team een prestatie kan leveren. Mijn werk is vrij solistisch en daarbij hoef ik weinig rekening te houden met anderen. Maar in dit tennisteam was ik een van de zes dames. Samen zijn we kampioen geworden. Het geeft veel positieve energie om onderdeel te zijn van een succesvol team. Zo blij als een kind heb ik besloten om ons team volgend jaar te sponsoren. Team ‘Welgelegen dames 1 –  Wallerbosch Recruitment & Advies’. Dat klinkt best tof! Toch?  

Ik wens jullie een succesvolle week toe!