Deze website houdt statistieken van uw bezoek bij. Wij gebruiken hiervoor Google Analytics, maar zonder persoonlijke gegevens door te geven. Geef hier uw keuze aan:
Toestaan Eén keer toestaan Blokkeren

Blog 23: Ballast

September 2020

 

Ballast

Iedereen draagt het mee. Ballast. In de spreekwoordelijke rugzak die je meesleept tijdens je leven. Je vult de rugzak met kostbare herinneringen, verdrietige en wanhopige momenten, boosheid, levenslessen, onmacht of onzekerheid. De ene rugzak zit stampvol. De andere heeft nog flink wat zijvakjes over. Maar de ballast die je meedraagt, vormt je. Dat is mijn mening.

Afgelopen maart bereikte mijn ‘ballast’ zijn hoogtepunt. Het voelde alsof er niets meer bij kon in mijn rugzak. Ik vond, oprecht, dat ik meer dan genoeg drama had gehad voor een heel mensenleven. Wellicht wat overdreven…maar zo voelde het. Ik droeg ook letterlijk 15 kilo te veel mee. Het relativeren ging steeds lastiger. Ik deed verwoede pogingen om mezelf positief toe te spreken. Want: “Ik had toch heel veel moois wat ik kon koesteren? Een fantastisch lopend bedrijf. Twee prachtige kinderen. Een zorgzame familie. Trouwe en gezellige vrienden. Een thuis!”

Ik wilde mijn ballast kwijt!

Ik heb nagedacht. Gemediteerd. Mindfullness gedaan. Een gesprek met mijn coach gehad. Ik besloot het volgende: Ik wilde mijn ballast kwijt! Want door het een plekje te geven, is er ruimte om te focussen op de mooie en positieve dingen. Ik wilde een manier vinden om het negatieve een plek te geven.

Conclusie? Sporten. Om de ballast kwijt te raken moest ik gaan sporten. Tja…makkelijk gezegd. Zet die knop maar eens op. De laatste maanden van 2019 en eerste maanden van 2020 bewoog ik amper. In combinatie met een bourgondisch leven (wat ik niet wilde opgeven), is dat vragen om problemen.

Maart 2020. Ik ben begonnen met wandelen. Urenlang wandelen. Met muziek op. Helemaal alleen. Verwerken. Nadenken. Ballast kwijtraken. Plannen maken. Van wandelen kwam hardlopen. Van hardlopen kwam het idee om te gaan trainen voor de 1/8 triatlon. Samen met mijn broertje (die net als ik een heel heftige tijd had begin 2020). Zwemmen kon ik al. Dus dat was een kwestie van conditie opbouwen. Een racefiets werd aangeschaft. Een training schema gemaakt.

De knop is om

We zijn 6 maanden verder. De knop is om! Ik zwem 2 kilometer in 40 minuten. Fiets 40 kilometer in 1,5 uur en loopt inmiddels ruim 6 kilometer hard in een kleine drie kwartier. 5 of 6 keer per week trek ik mijn ‘sportpakkie’ aan. Bam! Best iets om trots op te zijn. Ik heb zelfs stiekem het idee om de 1/8 triatlon om te zetten naar een 1/4. Met een beetje training en doorzettingsvermogen moet dat voorjaar 2021 haalbaar zijn (mits Corona geen roet in het eten gooit). Leuke bijkomstigheid? De eerste 10 kilo’s zijn er af. Zonder dat ik al te veel van mijn bourgondische levensstijl heb ingeleverd. Die laatste 5 zullen er ook nog wel af gaan. Maar belangrijker! Ik ben mijn ballast kwijt! Het zware gevoel (letterlijk en figuurlijk). Ik kan relativeren door te sporten. Ruimte maken voor positieve gedachten. Plannen maken voor de toekomst! Ik heb meer energie dan ooit tevoren. Nu de volgende uitdaging: het temperen van die energie. Balans vinden. Dat is stof voor een volgende blog.

Vertrouwen

PS: Corona hakt erin! Ik zie het om me heen. De interim markt ligt behoorlijk op zijn gat. Ik ben bang dat het einde voorlopig nog niet in zicht is. Ik klaag niet. Mijn werving & selectie opdrachten lopen gestaag door. Wat zorgt voor een stabiel inkomen. Ik heb zelfs Harmke een contract kunnen aanbieden. Ik zie uit naar 2021. Corona vrij. Waarbij het vertrouwen terug komt.

Mijn advies aan iedereen die, net als ik, baalt van de Corona crisis… Pak je wandelschoenen, zet goede muziek op en galm luidkeels mee. Ga een heel eind lopen, laat een paar tranen lopen. Wedden dat je je daarna beter voelt?

 

Sponsorovereenkomst Ronald McDonald huis Nijmegen

Betekenisvol ondernemen. Dat was voor mij de drijfveer om de stap naar zelfstandigheid te zetten. Inmiddels ben ik acht maanden actief als ondernemer. Met passie, plezier en daadkracht. Vandaag bereikte ik een nieuwe mijlpaal. Ik heb met het Ronald McDonald Huis Nijmegen een sponsorovereenkomst getekend. Ik sponsor het Ronald McDonald huis in Nijmegen op diverse manieren. Als kamersponsor ben ik gekoppeld aan een van de kamers in het huis. Met het bedrag wat ik jaarlijks schenk kunnen 100 gezinnen een nacht logeren in het huis. Ze kunnen daarmee dicht bij hun zieke kind in het RadboudUMC zijn. Net zoals wij in 2015 en 2016 zes maanden lang dicht bij onze dochter konden zijn. Daarnaast ga ik recruitment procedures verzorgen voor het Ronald McDonald huis in Nijmegen. Vanzelfsprekend pro-deo. Tenslotte geef ik gratis arbeidsmarktcommunicatie advies rondom het werven van vrijwilligers.

Deze sponsoring is een van de stappen in mijn doel om betekenisvol te ondernemen. 5 % van mijn netto resultaat wordt ieder jaar gedoneerd. Ik hoop dat er de komende jaren veel mooie doelen zullen volgen die met mijn bijdrage geholpen worden hun doelen te verwezenlijken.

En weet je wat het allerleukste van dit alles is? Het geeft bergen met energie! Om met mijn expertise en financiële middelen iets goeds te kunnen doen! Volg jij?

 

Blog 13: Een terugblik

Een terugblik op de eerste zes maanden als ondernemer.

Divers. Bevredigend. Succesvol. Vernieuwend. In balans. Betekenisvol. Energiek.

Toen ik 1 februari startte met Wallerbosch Recruitment & Advies vond ik het spannend. Heel erg spannend! Een avontuur. Ik had alles tot in de puntjes voorbereid. Maar de praktijk moest uitwijzen of deze stap naar zelfstandigheid de goede zou zijn.

Inmiddels is het 1 augustus geweest. Ik ben een half jaar werkzaam als zelfstandig ondernemer. En sjonge! Het heeft tot nu toe al enorm veel gebracht! Ik heb geen enkel moment spijt gehad. Deze eerste zes maanden brachten voornamelijk hoogtepunten. Nieuwe inzichten. Bovenal, heel veel energie om verder te gaan en deze koers te handhaven!

Succesvol

Allereest was het geruststellend dat in de eerste maand twee succesvolle plaatsingen werden gerealiseerd. Dat gaf financiële rust. Inmiddels zijn we diverse succesvolle matches verder. Ik heb kandidaten in administratieve-, HR-, recruitment-, communicatie-, office management- en beleidsfuncties mogen bemiddelen (de secretariële kandidaten/functies moeten helaas wachten tot februari 2020 i.v.m. mijn concurrentiebeding). Ik heb tien nieuwe klanten mogen verwelkomen. Maar ook heb ik de kans gekregen om op parttime basis, naast mijn bureaurecruitment activiteiten, als interim corporate recruiter aan de slag te gaan bij een van de mooiste zorginstellingen van Gelderland. Alweer een ervaring rijker.

Betekenisvol

Gelukkig was ik ook betekenisvol. Betekenisvol zijn was de voornaamste reden waarom ik de stap naar zelfstandigheid zette. 5 % van de netto winst van de eerste zes maanden als ondernemer zijn inmiddels gedoneerd. Het komende jaar word ik kamersponsor van het Ronald McDonald huis in Nijmegen. Verder lopen er diverse ‘betekenisvolle’ trajecten. Waarbij ik pro-deo een bijdrage doe aan een goed doel. Ik gebruik mijn expertise om de mensen in mijn omgeving te helpen. Stimuleer anderen om hetzelfde te doen. Het is bijzonder om te zien dat mijn enthousiasme motiveert om ‘mee’ te doen. Betekenisvoller te zijn.

Dat was de terugblik. De maanden juli en augustus staan in het teken van mijn gezin. Ik heb besloten wel door te werken deze zomer. Maar op halve kracht. Van de vrijheid en flexibiliteit die je hebt als ondernemer, maak ik dankbaar gebruik. Mijn kinderen ook.

De komende maanden staan in het teken van relatiebeheer, het invullen van nieuwe opdrachten en het uitwerken van een grootschalig betekenisvol plan. Hierover later meer.

Lieve lezers. Geniet van jullie zomervakantie!

Blog 11: Kampioenen!

Winnen! Dat is wat ik wil. Een drive die in mijn DNA zit.

Afgelopen weekend verbleef ik met ons gezin op een camping in de Achterhoek. Terwijl de kinderen in het zwembad lagen hebben Robbin en ik, onder het genot van een glas Sauvignon Blanc en een biertje, onze karakters geanalyseerd. Dit soort gesprekken zijn voor mij altijd weer verhelderend. Door elkaar kritisch te analyseren blijf je leren van elkaar. Na wat wijntjes en biertjes, veel lol en geouwehoer, werd duidelijk dat we beide een belangrijke overeenkomst hebben. We houden van winnen!

Hollen of stilstaan

Inmiddels is het mij duidelijk dat het vak wat ik uitoefen, mij heel goed past. Het is hollen of stilstaan. Dit karakteriseert mij enorm. Ik hol of sta stil. Meestal hol ik… Zo kennen mensen mij. Energiek, druk en soms een beetje hyper. Maar ook gedreven, daadkrachtig en snel denkend. Veel mensen weten niet dat ik ook een ‘stil staan’ kant heb. Zo kan ik slapen als een os (helaas de laatste jaren wat minder i.v.m. onze lieve vleermuisjes Aaron en Serah). Maar bovenal kan ik ontzettend lui zijn. Op momenten dat ik mijn rust heb gevonden, ben ik niet vooruit te branden. Dat is best vervelend voor mijn wederhelft. Heel goed om af en toe een spiegel voorgezet te krijgen. Doseren is het toverwoord. In mijn privé leven zou ik soms wat minder moeten hollen en wat vaker moeten stilstaan en doseren. Door bijvoorbeeld iedere dag wat op te ruimen en niet een week wachten om vervolgens het hele huis als een bezetene spic en span te krijgen.

Knallen

Maar de valkuil die ik hier boven noem is ook mijn kracht. Ik ben in staat om in mijn werk te ‘knallen’ als het nodig is. Komt die aanvraag op vrijdagmiddag, terwijl de kinderen al thuis zijn of we inmiddels op de camping zitten, dan schakel ik in het weekend op. Als de kinderen slapen kruip ik achter mijn computer en search ik in mijn netwerk en door de social media. Ik zorg dat ervoor maandagochtend een aantal passende kandidaten in de mailbox van mijn klant zitten. Dat resultaat geeft mij energie.

Kampioenen

Maar waarom de titel van deze blog? Afgelopen week werden we kampioen met ons tennisteam. Ik won al wel eens een toernooi, maar in de competitie kampioen worden, gebeurde niet eerder. Het mooie is dat we wonnen met ons team. Ik vind het bijzonder leuk om te zien dat je als team een prestatie kan leveren. Mijn werk is vrij solistisch en daarbij hoef ik weinig rekening te houden met anderen. Maar in dit tennisteam was ik een van de zes dames. Samen zijn we kampioen geworden. Het geeft veel positieve energie om onderdeel te zijn van een succesvol team. Zo blij als een kind heb ik besloten om ons team volgend jaar te sponsoren. Team ‘Welgelegen dames 1 –  Wallerbosch Recruitment & Advies’. Dat klinkt best tof! Toch?  

Ik wens jullie een succesvolle week toe!