Deze website houdt statistieken van uw bezoek bij. Wij gebruiken hiervoor Google Analytics, maar zonder persoonlijke gegevens door te geven. Geef hier uw keuze aan:
Toestaan Eén keer toestaan Blokkeren

Blog 17: A year goes by…

Het afgelopen jaar

Een jaar, 52 weken, 365 dagen. Sjonge, wat vliegt de tijd! Vorig jaar op 29 januari stond ik in de startblokken om ondernemer te worden. Ik had me ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Mijn website was klaar. Het kantoor was ingericht. De bellijst lag gereed…

In januari kreeg ik mijn eerste aanvraag. YEAH!

In februari had ik mijn eerste interim plaatsing. OH YEAH!

In maart startte ik met mijn eerste opdracht als interim corporate recruiter.

In april deed ik mijn eerste kwartaal BTW aangifte.

In mei vervulde ik mijn eerste werving & selectiepositie.

In juni gaf ik mijn eerste arbeidsmarktcommunicatie training.

In juli en augustus werkte ik maar twee dagen in de week en genoot ik van tijd met mijn gezin.

In september ging ik aan de slag met mijn eerste werving op pro deo basis voor het Ronald McDonald Huis Nijmegen en werd ik kamersponsor van het Huis.

In oktober werd ik gevraagd om aan te sluiten als partner van een organisatie advies bureau. En zei ‘nee’.

In november was ik zo druk geweest dat ik op zoek ging naar een collega en een professioneel recruitmentsysteem.

In december nam ik Harmke Bons, mijn eerste medewerker, aan en deed ik een mooie donatie aan Stichting Living Memories.

Het komende jaar

Nu is het januari 2020… Ik kijk terug op een heel mooi, bijzonder en leerzaam jaar. Op dit moment ben ik bezig met de voorbereiding voor het nieuwe jaar. Inmiddels is het drie weken geleden dat Harmke is gestart. Door haar heb ik meer ruimte voor datgene wat mij energie geeft: mensen verbinden. En ook belangrijk: 31 januari loopt mijn concurrentiebeding af. Dat betekent dat ik weer aan de slag mag met mijn uitgebreide netwerk van support professionals. Dus ‘stay tuned’. Want vanaf komende maandag bemiddelt Wallerbosch Recruitment & Advies, naast communicatie-, marketing-, office- en HR- professionals, ook weer support professionals: directiesecretaresses, management assistenten, bestuursassistenten, secretaresses RvB, pa’s en executive assistants.

Ik kijk uit naar een betekenisvol, energiek en Corona-virus-vrij 2020!

 

Sponsorovereenkomst Ronald McDonald huis Nijmegen

Betekenisvol ondernemen. Dat was voor mij de drijfveer om de stap naar zelfstandigheid te zetten. Inmiddels ben ik acht maanden actief als ondernemer. Met passie, plezier en daadkracht. Vandaag bereikte ik een nieuwe mijlpaal. Ik heb met het Ronald McDonald Huis Nijmegen een sponsorovereenkomst getekend. Ik sponsor het Ronald McDonald huis in Nijmegen op diverse manieren. Als kamersponsor ben ik gekoppeld aan een van de kamers in het huis. Met het bedrag wat ik jaarlijks schenk kunnen 100 gezinnen een nacht logeren in het huis. Ze kunnen daarmee dicht bij hun zieke kind in het RadboudUMC zijn. Net zoals wij in 2015 en 2016 zes maanden lang dicht bij onze dochter konden zijn. Daarnaast ga ik recruitment procedures verzorgen voor het Ronald McDonald huis in Nijmegen. Vanzelfsprekend pro-deo. Tenslotte geef ik gratis arbeidsmarktcommunicatie advies rondom het werven van vrijwilligers.

Deze sponsoring is een van de stappen in mijn doel om betekenisvol te ondernemen. 5 % van mijn netto resultaat wordt ieder jaar gedoneerd. Ik hoop dat er de komende jaren veel mooie doelen zullen volgen die met mijn bijdrage geholpen worden hun doelen te verwezenlijken.

En weet je wat het allerleukste van dit alles is? Het geeft bergen met energie! Om met mijn expertise en financiële middelen iets goeds te kunnen doen! Volg jij?

 

Blog 10: Reciprociteit

Drukte

Het heeft even geduurd voordat blog 10 werd geschreven. Ik was druk. Druk met mijn gezin, diverse procedures, de Ladies Circle en allemaal andere belangrijke dingen. Maar na drie erg drukke, intensieve en hectische weken is hier blog nummer tien!

Reciprociteit. Ik vind het een prachtig woord. Ik heb niet heel veel details onthouden uit mijn studie tijd, maar de term ‘reciprociteit’ is me altijd bijgebleven. Maar wat is reciprociteit? Volgens Wikipedia betekent het:

“Reciprociteit is onder andere in de sociologie, economie, zoölogie, populatiebiologie en evolutiebiologie een sociaal verschijnsel waarin één organisme (bijvoorbeeld een mens) bereid is een ander een dienst te verlenen wanneer het organisme weet dat het hiervoor op een later tijdstip een wederdienst kan verwachten, of op dat moment zelf die wederdienst bewijst. “

Oftewel: Wat je geeft, krijg je ook weer terug.

Van jongs af aan

Ik kwam al vroeg met het begrip reciprociteit in aanraking. Als dochter van een supermarktondernemer, wonend in het centrum van het vestingstadje Groenlo, was het van groot belang dat je haalde wat je nodig had bij de klanten die in jouw winkel kwamen. Nog steeds ervaar ik dit fenomeen regelmatig. De kleine ondernemers gunnen elkaar klandizie. Ik vind het prachtig om te zien dat die traditie in ere wordt gehouden in mijn kennissen-, familie- en vrienden kring. Zo is het credo van een van mijn vriendinnetjes uit Groenlo “Steun elkaar, koop Grolse waar”. Heerlijk toch?! Mijn prachtige nieuwe relatiegeschenken komen dan ook uit de winkel van een van mijn broers. Dan geef je toch iets persoonlijks. Nog steeds rij ik wekelijks 32 km heen en 32 km terug om de boodschappen in de AH van mijn andere broer te doen. Het geeft me de kans om even bij te praten. Terug naar het warme gevoel van mijn jeugdjaren.

Geven

Reciprociteit zie ik in veel dingen terug. Ook in mijn huidige functie als recruiter en arbeidsmarktcommunicatie adviseur. Als je geeft, zal je op een later moment iets terug krijgen. Het beschikbaar stellen van mijn kennis en kunde, of je er nu wel of niet voor wordt betaald, levert ook weer wat op. Daarom geloof ik ook in ‘geven’, ‘beschikbaar stellen van kennis’. Vaak ontvang je niet direct inkomsten. Maar ‘een goed gevoel’ en ‘betekenisvol zijn’ is net zo belangrijk in mijn ogen. Nog vele malen belangrijker dan geld.

Betekenisvol ondernemen

Zo had ik afgelopen week een gesprek met een directeur van het Ronald McDonald fonds. Uit eigen ervaring kan ik vertellen dat deze organisatie van groot belang is voor ouders en familie van ernstig zieke kinderen. Het fonds biedt de mogelijkheid om een ziek kind in een ziekenhuis iedere avond een nachtzoen, een knuffel of een paar opbeurende woorden te geven. Waardevol… Ik deelde mijn kennis, enthousiasme en kunde tijdens dit gesprek. Het werd gewaardeerd. Naar verwachting mag ik in de komende maanden hen helpen met projecten rondom werving, recruitment en arbeidsmarktcommunicatie. Vanzelfsprekend kosteloos. Waar is nu de reciprociteit in dit verhaal? Vraag je je wellicht af. Allereest geeft het mij een goed gevoel. Ik kan wat terug doen voor de periode dat het Ronald McDonald huis in Nijmegen voor ons klaar stond. Maar het is meer. Ik geef hiermee een signaal naar mijn stakeholders dat ik betekenisvol onderneem. Dat spreekt potentiële klanten weer aan. Door te geven werk ik aan een succesvolle toekomst.

Ik kan het iedereen aanraden…Reciprociteit.

Blog 8: Recruitment in de zorg. Geen grap.

1 april 2019

“Wist je dat er in Nederland een overschot is aan HBO gespecialiseerde verpleegkundigen?” “Huh? Overschot?” “Grapje. 1 april!”

Tekorten in de zorg

Je hoeft geen recruitment goeroe te zijn om te zien dat er een serieus probleem ontstaat in het werven van zorgpersoneel. De tekorten zijn inmiddels zichtbaar op alle niveaus en in alle zorgdisciplines. Verpleegkundigen, gespecialiseerde verpleegkundigen, medici, helpenden, verzorgenden, operatie assistenten, etc. De behoefte aan goede zorg groeit. Door o.a. de vergrijzing en ontwikkelingen in de medische wetenschap en gezondheidszorg. Het aanbod van zorgprofessionals is niet voldoende voor de steeds groter wordende vraag vanuit de markt.

Vanuit mijn bureau Wallerbosch Recruitment & Advies heb ik niet mijn focus gelegd op de werving van de zorgprofessionals. Maar de groeiende problematiek rondom de personele bezetting in ziekenhuizen, verzorgingstehuizen en andere instellingen, houdt mij wel bezig. In mijn netwerk zitten veel zorginstellingen. Ik kom er regelmatig over de vloer. Met HR, recruitment, arbeidsmarktcommunicatie-afdelingen en zelfs op directie/RvB niveau gaan de gesprekken over de ontwikkelingen rondom de tekorten en de werving van zorgpersoneel.

Recruitment in de zorg

Wat mij opvalt is het grote verschil in de aanpak van recruitment en arbeidsmarktcommunicatie bij de zorginstellingen.  Ik heb organisaties gezien waar men anticipeert op de tekorten door te investeren op arbeidsmarktcommunicatie en het verbeteren van hun imago. Er zijn instellingen waar er enkel een recruitment afdeling is opgezet. Maar ik zie ook zorgaanbieders die nog op de ‘ouderwetse’ manier doorgaan. Besluiten niet te investeren in resources om zorgpersoneel te werven of arbeidsmarktcommunicatie te verbeteren.

Daarnaast merk ik op dat er een groeiend aantal detacheringsbureaus zich in de ‘zorgmarkt’ bevinden. Ik tref hier een zorgwekkende ontwikkeling aan. Er zijn bureaus die o.a. verpleegkundigen aan zich binden door hen interessantere arbeidsvoorwaarden te bieden dan marktconform. Daarnaast geven deze bureaus de garantie aan de zorgprofessionals niet te hoeven werken in avond- en of nachtdiensten. Deze verpleegkundigen en andere zorgprofessionals worden vervolgens via de bureaus ingehuurd door de zorginstellingen. Tegen pittige tarieven. Is dit ook marktwerking in de zorg?

Externe inhuur

Zo kan het voorkomen dat bijvoorbeeld een verpleegkundige ontslag neemt bij een afdeling in een ziekenhuis, in dienst gaat bij een detacheringsbureau en vervolgens een maand later wordt ingehuurd op dezelfde plek tegen de dubbele kosten. En dan alleen overdag… want nachtdiensten hoeft deze persoon niet te werken. Ik vraag me af? “Als steeds meer verpleegkundigen gaan werken in deze constructies. Wie gaat er dan straks voor onze patiënten zorgen ’s nachts?” Daarnaast zijn er de torenhoge externe inhuurkosten nog. Ik las in een artikel dat de veelvuldige externe inhuur, een belangrijke oorzaak is geweest van het faillissement van de MC Groep. Ik zal eerlijk zijn. Ik heb mijn ‘steentje bijgedragen’ aan dit faillissement. Een aantal jaren terug heb ik ook drie interim assistenten voor de RvB van de MC groep geworven. Tegen flinke tarieven. Toen ik het artikel las, kreeg ik een knoop in mijn maag.

Laat ik duidelijk zijn. Ik ben niet tegen externe inhuur door bureaus binnen zorginstellingen. Een flexibele oplossing is nu eenmaal soms nodig. Externe inhuur is een uitstekend middel bij onvoorziene uitval van personeel door ziekte of andere zaken. Maar wanneer een (zorg-) organisatie een inhuurvraag bij mij neerlegt, kijk ik vanuit Wallerbosch Recruitment & Advies wel kritisch naar de kosten en marges. Daarnaast probeer ik mee te denken en advies te geven over hoe de tekorten structureel kunnen worden opgelost.

Communiceren

Ik heb niet een kant en klare oplossing voor de tekorten van zorgprofessionals in de arbeidsmarkt. Maar ik geloof dat een organisatie kan anticiperen op de schaarse kandidatenmarkt. Door een aantal processen te combineren. Maar vooral met elkaar te communiceren!

Zo begint het, in mijn ogen, met een goede planning. Mijn echtgenoot is manager in de zorg van een afdeling planners en een flexpool (flexibele schil in eigen beheer). Ik geloof erin dat wanneer de interne processen rondom planning voorspoedig verlopen, externe inhuur minder nodig is.

Daarnaast vind ik dat investeren in arbeidsmarktcommunicatie belangrijk is. Als werkgever in de zorg moet je wat te bieden hebben behalve de arbeidsvoorwaarden volgens de CAO. Zorgprofessionals willen werken in een aansprekende omgeving, met een duidelijke en positieve visie, missie en sfeer. Daarbij kan een organisatie ervoor kiezen om tijdig te starten met de arbeidsmarktcommunicatie bij onderwijsinstellingen. Studenten te informeren en overtuigen om te kiezen voor hun organisatie.

Interne recruitmentafdeling

Een recruitmentafdeling is wat mij betreft ook een must voor iedere zorginstelling. Zij kunnen professionals actief benaderen door bijvoorbeeld het gebruik van social media en/of het opzetten van een referral programma. Daarnaast kunnen zij intern afstemmen met de managers van de interne afdelingen rondom de werving van zorgprofessionals. Afspraken maken met bureaus over hun processen en tarieven.

Maar met een goede planning, arbeidsmarktcommunicatie en recruitmentafdeling alleen kom je er niet. Samenwerken. Communicatie. Intern draagvlak creëren vanuit de directie of RvB. Afstemming met andere stafafdelingen zoals HR, Financiën en Inkoop. Allemaal ingrediënten om tot een succesvolle werving van zorgprofessional te komen.

En dan nog steeds…de tekorten blijven. Conclusie. We willen allemaal dat er goed voor ons wordt gezorgd als we ziek, oud of gehandicapt zijn. Daar zijn zorgprofessionals voor nodig. Laten we samenwerken om ervoor te zorgen dat recruitment in de zorg weer een succesverhaal wordt.

De toekomst

Dat brengt me tot een ander item. Het imago van de zorg in onze maatschappij. Wellicht kunnen we meer informatie over het werken in de zorg op middelbare scholen verstrekken? Kunnen we onze jongeren ‘warm’ maken voor het werken in de zorg (of techniek, of finance, of IT)? Dat is een onderwerp voor een volgende blog.

Ik wens jullie een fijne week toe!